GİTTİGİDİYOR.COM

Bildiğiniz üzere benim 2 tane ablam var. En büyük ablam büyüdü galiba, annelik taslayıp 'daha dün okula başlamıştın oysaki' gibi yalanlar dökmeyeceğim ortaya. İçeride uyuyor ve aramızda hep espriler yapardık, 'Ceren, iyi bak bana beni daha asla bulamayacaksın.' deyip gülmeye başlıyorduk. Aslında sadece o gülüyordu, benim içim ise paramparça oluyordu her deyişinde. Ayrı şehirlerde olacağız, sadece sesini duyabileceğim galiba şimdiden 3G' ye hasret kaldım. Yorucu aslında biliyor musunuz? Onu her düşündüğünüzde, geçmişte yaşadığınız tatsız olayları unutmak ve onunla mutlu bir hayat için yeni bir sayfa açmak yorucu aslında. 'Enişte' dediğim insanı belki de seviyorumdur ama belki de onu bizden ayıracağı için ona kin besliyorumdur. Küçükken beni hep ablam bakmış, annem yemek yaparken ablam beni sallarmış ayaklarında. Evet belki 'ayakta sallama' yaşını geçtim, ama gün geliyor ona da hasret kalıyorsunuz, tıpkı benim gibi. Her kardeş gibi bizde çok kavga ederdik, ertesi gün ise sanki bir şey olmamış gibi konuşmaya devam ederdik. Gözlerim dolmuyor değil, ablama hep diyorum: "Gidersen ben hiç ağlamam ki.' diye. Gerçekten çok iyi bir yalancıyım ama bilmiyor ki ben perişan olacağım. 25 Eylül Pazar günü kalktığımda onu yatağında göremeyeceğim, bunu bile bile kalkıyorum oysaki. Aptallık bende ya, bir mucize bekliyorum ALLAH' tan. Pazar günleri ailecek yaptığımız ilk kahvaltı günleri olur. Onu düşünerek gözlerim dolarken, o ise gidecekleri 'balayı'nın telaşındaydı. En küçük kardeş, evlat olmanın zorlukları buydu işte, onlar beni anlayamacaklarıdı ama. Hep evde birilerini arayacağım, onlar ise beni sadece telefonla. Tamam ortamı trajedileştirmeye gerek yok, o mışıl mışıl uyuyor şuan. İYİ GECELER ABLACIM...

Yorum Yaz
Arkadaşların Burada !
Arkadaşların Burada !